Vandaag (misschien meer dan ooit) hoor ik velen vragen en zelfs roepen om duidelijkheid.
Hoe reageren we als ‘niets meer hetzelfde is’ en vooral ‘als het oude normaal niet meer werkt”?
Wanneer we geconfronteerd worden met onzekerheid is onze eerste reflex zoeken en vragen naar duidelijkheid, dat geeft immers houvast en structuur.
Maar wat als diegene die ons duidelijkheid in ‘normale’ situaties verschaft het ook niet weten, als er gewoon geen precedenten zijn?
Wat als iedereen zoekende is?
Wat als iedereen al lerende en proberende een nieuwe realiteit moeten ontdekken en maken?

De nood en vraag om duidelijkheid, remt eerder de exploratie af naar mogelijkheden die deze verandering met zich kan meebrengen,
tegelijkertijd hoopt men op duidelijkheid die de nieuwe realiteit in de oude kan doen passen.

We hebben allemaal al manieren ontwikkeld om met moeilijke situaties succesvol om te gaan,
de ene begint naarstig en hard te werken – “zo komen we toch ergens!”, de andere wacht af “dit gaat wel weer voorbij!”, nog anderen gaan vooral met anderen praten “samen weten we meer!”,…
Voor al deze strategieën valt er wel iets te zeggen, alsook dat elke strategie zijn valkuilen heeft.
Wat is jouw reflex wanneer je je machteloos voelt?

Wanneer we ons bewust worden van onze eigen patronen en gedachten, krijgen we er meer vat op en kunnen we inzien wanneer deze ons helpen of net saboteren.

inspiratie
Jan Bayeux

Ik merk dat men zeer hard zijn best doet om dapper zijn eigen strategie te perfectioneren. Vandaar mijn oproep: laten we maximaal inzetten op complementariteit! In de plaats van op zichzelf te plooien, ijver ik om je te motiveren uit te reiken. In plaats van te zoeken en wachten op duidelijkheid, denk ik dat de oplossing ligt in het optimaal inzetten van elkaar binnen het team! Zo gebruiken we alle strategieën en bouwen we op collectieve wijsheid.

Wat we weten dat het gevoel van zelfwaarde opbouwt zijn:
Herhalen van successen
Als ik weet wanneer mijn talent het verschil maakt of wat ik kan doen om vooruitgang
te boeken of als ik weet wanneer ik wat (dat ik al onder de knie heb) kan herhalen,
stijgt mijn zelfvertrouwen en word ik actiever
Kleine persoonlijke overwinningen
Haalbare stappen zetten maken een verandering minder groot en bouwen succeservaringen op:
“ik kan dit”
Mocht ik je zeggen “maak een mondmasker zelf” dan zou het je misschien afschrikken,
terwijl als je vraag 2 rechthoeken van een bepaalde grootte uit stof te knippen is het meer
motiverend om eraan te beginnen
Het gevoel erbij te horen
Het gevoel ergens alleen door te gaan geeft snel het gevoel van schaamte ‘dat is alleen bij mij zo,
zie je wel, ik kan dat weer niet”.
Maar als ik een veilige omgeving heb waar ik geaccepteerd wordt voor wie ik ben en ik fouten
mag maken maar ook feedback krijg over wanneer ik voor anderen een verschil maak en
waarde heb, vermindert mijn schaamtegevoel en stijgt mijn zelfvertrouwen.

en net in dit laatste ligt volgens mij de uitdaging in het digitaal samenwerken. Hoewel we overbelast worden met schermtijd en online vergaderingen kan het erg eenzaam voelen in je job en in je kot, daarom is het volgens mij meer dan ooit nodig om verbinding te voelen met je team: hoe verhouden we ons tot elkaar, iedereen op zijn sterkte inzetten, samen vooruitgang boeken en dit ook opmerken, samen lief en ook leed delen, verwachtingen uitspreken en elkaar hulp vragen, …
In het bewust als team samenwerken bouwen we vaak de 3 sleutels in zelfvertrouwen op; het is vaak via anderen dat we horen of merken waneer we succesvol zijn of erbij horen.
Men kijkt meestal naar de leidinggevenden of HR om dit te faciliteren of te initiëren, en ook zij zijn hierin zoekende of herhalen hun eigen strategie op het team.

Laten we de vraag om duidelijkheid vervangen door collectief de verandering met voortschrijdend inzicht vormgeven!

Een gids nodig om hiermee binnen jouw team aan de slag te gaan? Contacteer ons via ivie@visionata.be

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.